Túristabækur eru crap. Þær ljúga mann uppfullan og mæla með dýrustu og verstu  matareitrunveitingastöðunum. Að vera túristi er líka crap. Alltaf verið að taka mann í rassgatið. Borgaði 7000 kr. fyrir að láta særa á mér hárið. Var skapi næst að taka skærin og stinga hárgreiðsluhommann. Einu sinni borgaði ég 3000 kr. fyrir filmu í Istanbúl. Botnaði ekki í gjaldmiðilinum. Allt of mörg núll og stærðfræði aldrei verið mín sterkasta hlið.

En núna er málunum þannig komið fyrir að við ætlum okkur að finna höfund DK Florence/Toscana og myrða hann. Dk eru nokkuð virtar ferðabækur. Fallegar myndir. Höfundur Flórens bókarinnar hefur pottþétt setið heima hjá sér með spagettíeitrun, að kýla fötur með póstkort af Flórens sér við hlið.

Hann hefur nú þegar leitt okkur í gildru tvisvar. Löbbuðum út í rassgat í einhvern garð sem af lýsingunum að dæma átti að vera svona fín útgáfa af Central Park. Þar var ekkert annað að finna en ógrynni af notuðum smokkum, skítafýlu, brasilískt fangelsi (sem átti að heita sundlaug) og blindfullt hjólhýsapakk. Nú síðari gildran var öllu alvarlegri. Þá dró helvískur okkur upp í rútu og var ferðinni heitið í það sem átti að kallast SPA. SPA-IÐ samanstóð af útilaug sem var lokuð, innilaug með sundleikfimi fyrir eldri borgara og rándýrt nudd, framkvæmt af satista. Hápunktur dagsins var svo þegar Hrefna steig í hundaskít og í því byrjaði að rigna. Holy moly!!

Laugardagurinn var mun líflegri. Þá var ferðinni heitið á ströndina í Viareggio. Við urðum margs vísari í þeirri ferð. Í fyrsta lagi BARA fara í nudd hjá Asískum konum. Herflugvélasýning var í háloftunum og við urðum vitni af heimsins verstu karókíkeppni. Ég er í alvörunni farin að trúa að ÉG sé söngkona. Í rútuferðinni á leiðinni heim, sem var afspyrnulöng og leiðinleg, ákváðum við að taka smá U-beygju. Sleppa Róm og skreppa til Köben að fá okkur pulsu og rúnta í H&M. Fararstjórinn í þeirri ferð verður hin heimskunna Lolla Latex sem bíður á hinum endanum með svipuna. Jibbí Kóla!! 2 dagar...

Hitinn er að magnast og á hann að fara í 38 gráður a morgunn. Hólí kál. Við drögum örugglega rigninguna með okkur til Köben...

Er orðinn spennt að hitta alla sætu strákanna í Köben og já ykkur hin líka...

Laters...

Húsfriðurinn er úti. Það er komið babb í bátinn hjá meðleigendunum. Tvær 19 ára stúlkur frá Bandaríkjunum, einni fáfróðustu þjóð heims (common þær vita ekki hver Björk er) og tvær íslenskar víkingagreyfinjur, saman undir einu þaki, myndu félagsfræðingar kalla "CULTURE CONFLICTS". Á meðan höfum við setið á okkar sæla, keypt okkur eyrnartappa til hlífðar ófríðustu raddar veraldar og umborið "hey macarena" með rauli meira og minna allan daginn, sem er náttúrulega ekki mönnum bjóðandi. Og ég sem vinn á Kleppi og hélt að ég þyldi ýmislegt. Á endanum vorum það ekki við sem sprungum. Þær gáfust upp hvor á annarri.

Eftir miklar samningarviðræður í gær við hana Rosönnu, sem að er af ítölskum uppruna og því talandi við, komumst við að ýmsu. Í fyrsta lagi eru þær báðar hreinar meyjar en tala um meira um stráka en allar kerlingarnar í Sex and the city til samans. Í öðru lagi hefur sú með ófríðu röddina aldrei verið kysst sökum áðurnefndar ófríðrar raddar, ofþyngdar og einstaklegra litlra persónutöfra. Þannig er mál með vexti að hún Rosanna okkar sem er orðinn svona eins og litla systir er að hitta albanskan strák hinni (ljótu leiðinlegu) til mikillar óhamingju. Þannig að Rosanna er farin að hitta hann í laumi og upplýsir okkur um allt sem þeirra fer á milli og þiggur ráðleggingar frá okkur sem erum náttúrulega þaulvanir sambandsspekúlerar. Á meðan situr hin grenjandi inn í herberginu sínu í fýlu og talar í símann við mömmu sína og pabba allan sólarhringinn og í gær stakk hún af en kom því miður heil til baka. Hallelúja og dýrð sé drottni fyrir íslenska suddamenningu og ósmámunasemi. Ef við myndum upplýsa þá síðarnefndu um íslenskt tilhugalíf myndi hún fá eyðni á staðnum og deyja. Pabbi hennar er þó strangtrúaður múslimi en það er enginn afsökun fyrir umburðarleysi og frekju. Við stöndum stíft við bakið á henni Rosönnu í þessari harðvífu baráttu sem ætlar engan enda að taka. Á milli þess munum við halda heiðri íslenska kvenna á lofti eins eins og okkur er einum lagið.

Yfir

P.s. Komnar inn myndir undir Flórens, ekki fá hjartaáfall 

Dansinn dunar enn

Fjólublátt ljós við barinn, Sexy Barbara í góðum gír...

Sól sól skín á mig, Lass Lass burt með þig. Monsoon rignigin hefur fengið að víkja fyrir blessaðri sólinni. Það var þó ekki átakalaust. Á fimmtudaginn síðasta var undirrituð og co. komin með annan fótinn til Spánar þar sem hún systir mín er stödd. Ef yfirdrátturinn hefði verið um það bil milljón kalli hærri og Björgólfur Thor væri kærastinn minn hefði maður ekki látið sig rigna niður til helvítis. Já ég sagði helvítis. Það var líkt og þriðja heimsstyrjöldin væri að hefjast með þvílíkum þrumum og eldingum. Til að forða okkur úr lífshættu þar sem við stóðum út á götu eins og tveir glaðir aumingjar var brunað inn á næsta kaffihús. Ekki leið á löngu þar til rafmagnið sló út þar inni vegna veðurs. Þá var lítið annað í boði en að skála og hringja grátandi í mömmu, pabba, bróðir minn og systur mína.

Óhultar inni á kaffihúsi og nokkrum hvítvínsglösum síðar var slegið á þráðinn til hinna Íslendinganna til þess að athuga hvort þau hefðu drukknað á leiðinni heim úr skólanum. Ástandið var svipað á þeim og ákveðið var að hittast til að taka í eina eða tvær skákir. Nú skákferðin endaði inn á hommaklúbb með fríðu föruneyti kynskiptunga. Ferðin breyttist í martröð eftir eina klósettferð. Klósettið var hola ofan í jörðu og það var klamidíu rassalykt þar inni. Til þess að bæta gráu ofan á svart átti ekki að hleypa okkur út úr þessu fjósi og kynsjúkdómaverksmiðju. Að sögn dyravarðarins fengum við miða við innkomu sem við áttum að sýna við útkomu. Enginn kannaðist við miðanna og uppástungur voru á kreiki um að hringja í lögregluna. Eftir nokkur öskur og nánast slagsmál komumst við óhult út. Sannfærð um að hugsa okkur tvisvar um fyrir næstu kynskiptungabarferð. Flestir fundu miðanna í rassvasanum daginn eftir. Þar lá kötturinn grafinn.

Helgin var heldur róleg. Setið var á peningabuddunni eins og Jóakim önd  með heimsins besta túnfiskasalat í aðalrétt enda listakokkar þar á ferð. Horft var á Fasta liði eins og venjulega. Af hverju er miklu skemmtilegra að horfa á íslenskar bíómyndir í útlöndum? Allt sem er fyndið er miklu fyndnara og náttúran er miklu fallegri. Sérstakleg nostralgía fylgir því að sjá gamla hluti eins og mjólkurglas eða svalafernu.

Við erum næstum búin að lenda í tveimur slagsmálum fyrir utan dyravarðarkjaftæðið á hommaklúbbnum. Tvær nýjar siðareglur hafa verið innprentaðar í mitt stóra heilabú. Ekki taka myndir af ókunnugum svertingjum og ekki afþakka rósir frá Ítölskum karlmönnum. Þessir menn bera mjög heitt blóð í æðum sér.

Og það er skemmst frá því segja að við erum búnar að fara á stefnumót. Tveir ítalskir herflugmenn. Yes, sir Bobby. Voru alveg helmingi sætari eftir að þeir upplýstu okkur um stöðu þeirra á vellinum og ég tala nú ekki um uniformið. Hver fellur ekki fyrir mönnum í herflugbúning? Sá hinn sami hlýtur að vera kynlaus. Stefnumótið gekk ágætlega fyrir sig. Hef kannski ekki mörg góð deit til samanburðar. Rámar ennþá í Selfossgaura martröðina sem ég lenti í hér um árið. Við ætluðum að biðja þá um að mæta í búningunum en fannst það vera einum of. Prófum það næst. Verst er að okkur lýst báðum á sama gæjann. Hann talar ekki ensku en á hesta og talar the "language of love." Nú erum við sko að tala saman. Fullkomið. Maður er sem sagt komin í ástandið og kemur kannski með einn lítinn Hermannsson/dóttur heim. Já maður!!!!

Kveðja

Kanamellurnar

Það er vonandi að það fari að birta yfir okkur hér í Flórens. Veðurspáin undanfarnar vikur er búin að vera svipuð og á Kópaskeri. Ég hef heyrt að fólk sé farið að kaupa sér sólarlandarferðir til Grænlands. Moskítóflugurnar hér eru jafnandstyggilegar og í Kambódíu, þó ívið hávaðasamari. Þar i landi var það þó fyrirgefanlegt, enda þriðja heimsríki. Maður sver sig náttúrulega 100% í ætt við Íslending, byrjar á því að tala um veðrið.

Annars er það að frétta að í síðustu viku kynntumst við tveimur litlum interrail -förum, þeim Ara og Tinnu. Fórum með þeim í fjallgöngu og settumst fyrir utan Muse tónleika og horfðum yfir borgina. Fórum svo á sopafyllerý og pissuðum úti eins og þegar við vorum 15. Mæli eindregið með því. Miklu skemmtilegra heldur en að kremjast inn á skemmtistað. Kannski að ég byrji aftur að hanga á Lækjartorgi þegar ég kem heim.

Með ofvirkni í blóðinu örkuðum við í stutt ferðalag á laugardaginn. Vel ferðbúnar með sólarvörn og bikiní lentum við rigningu sem er eiginlega orðið lögmál á þessum slóðum. En miðaldarbærinn Siena var vel þess virði að heimsækja þrátt fyrir úrhellisdembu.

Um kvöldið var svo skellt sér í hórugallann, úðað á sig dágóðri slettu af vellyktandi og makað á sig rauðum varalit. Ferðinni var heitið á trendy veitingastað enda við mjög cool people. Íslensku stelpurnar úr skólanum ásamt eiginmönnum sínum voru einnig á staðnum. Annar eiginmaðurinn Reynar nokkur Kári sem gerði garðinn frægan með McDonalds klíkunni hér um árið. Kókaínfíkillinn Donatella Vercace sá sér líka fært um að mæta á fyrrnefndan stað.

Eftir dýrindismat og kokteila lögðum við leið okkar á gamalt hóruhús í stíl við dressið. Staðurinn heitir Monte Carlo og er frá 18. öld. Rauð ljós, tiger og speglar eru þemað þarna inni og verð ég að segja að þetta er með flottari stöðum sem ég hef komið inn á.

Daginn eftir var gjörsamlega drekkt sér í pizzu, kebab og öllum skyndibitamat sem hægt var að troða í sig á milli þess sem við hugsuðum hversu auðvelt væri að fá byssuleyfi hérna. Næst á innkaupalistanum er nefnilega haglari til þess að skjóta píuna í stigaganginum okkar sem heldur að hún sé ítölsk útgáfa af Celine Dion. Drep. Og dúfurnar á svölunum. Drep. Moskítóflugur. Drep. Og meðleigjendurnir þegar þær spila "hey macarena". Drep Drep.

Nágrannalistinn verður skrautlegri með hverjum deginum. Grasafræðingur býr við hliðina á okkur A.K.A. framleiðandi kannabis þannig að öll blokkinn lyktar eins og Kristanía á góðum degi. Allur ágóði sölunnar mun renna til ABC-barnaþorpanna.

Góðu fréttirnar eru að ég þarf ekki lengur skeina mig og borða með sömu hendinni. Það er refsing sem notuð er í Indlandi en ég fékk hana án réttarhalda.

Slæmu fréttirnar eru að það er enginn búin að bjóða okkur í bíó. Enda eru gaurarnir hérna dvergar og þeir vita að þeir eiga ekki séns í okkur. HELVÍTIS HOBBITAR!

Þetta kalla ég sko alvöru hórur!!

P.s. er að reyna að setja inn myndir frá óförum okkar

Bjakk. Ògedistitill. Stutfullur af tilgerd. En afar lysandi fyrir daginn i dag og naestu fjorar vikurnar. Ad svo stoddu er ungfruin stodd i Florens, borg leitandi saelkera med meiru og verd her ef allt gengur eftir naestu fjorar vikurnar a namskeidi i innanhusarkitektur. Ja fokk Haskoli Islands.

Tad var natturulega ekki hagt ad fara ut fyrir landsteinanna an vidkomu i Amsterdam, haborg skemmtanalifsins. Borgin tar lagid EVERYBODY MUST GET STONED var potttett samid og er einnig i stjornarskra teirra Hollendinga. En eg asamt minu frida foruneyti henni Hrefnu Jons leyst ekkert a ad vera ut ur skakkar heldur akvadum vid ad fara hamforum a kortunum. Innikaupalistinn innihàelt medal annars gulllitadar buxur, fjolublaar aladin buxur, rauda steppsko, karrygula kapu ur afriski gardinu, silfur glimmer jakka med axlarpudum, rauda steppsko og fjolublaan eightis sundbol. Madur laetur nu ekki svona naudsynjarvorur framhja ser fara. Tetta hljomar liklega eins og syrutripp i ollum regnbogans litum.

Nu herbergisfelagarnir voru ekki af verri endanum. Tveir tyskir mongolitar, annar albinoi sem komu heim um midja nott alsaelir ad bera body lotion hvorn a annan. I herbeginu vid hlidina a voru svo bretar a fertugsaldri og voru sveppir i adalrett hja teim alla ferdina med tilheyrandi hlatraskollum og sjontruflunum. Ad lokum ma ekki gleyma sex showinu. Eg var tilbuin ad taka upp skirlifsbeltid og bera tad til aeviloka vegna sogusagna um ad vid yrdum vitni ad tviliku ogedi. Kjaftaedi. Tetta var bara kidsstoff. Gaurin nadi honum varla upp og gellan ekki ad fyla sig med WHEN WILL THIS HELL BE OVER svipinn a ser allan timann. Ja Amsterdam er svona eins og ad sofa hja Johnny Depp i heita pott. Tu faerd aldrei nog af henni.

Lendingin i Florens var hord. Gleymst hafdi ad lata bandarisku gylturnar sem bua med okkur ad medleigjendur vaeu a leidinni. Eg og Hrefna, skiturinn uppmaladur eftir langt ferdalag forum i sturtu og orkum fram a handklaedinu tegar gellurnar gripa andann a lfti med tvo gaura i farteskinu. Eg held ad teim hafi brugdid meira en okkur. Ibudin er aedisleg en tad sama ma ekki segja um nagrannana sem samanstanda af gyltunum, italskri herfu vid hlidina a okkur og gargandu uglu sem gargar to adallega a nottunni. Af trennu illu kann eg best vid ugluna. As I speak ta er grenjandi rigning og vid laestum lyklana inni og torum ekki heim.

Tad var tekid a moti okkur i gaer med stael. Party i 500 ara gamalli holl. Eigandi hallarinnar var a stadnum og leyst heldur betur vel a mig og Hrefnuna. Blindfullur og heyrnarlaus 71 ars dro hann okkur ut um alla holl og syndi okkur hvert malverkid a faetur odru sidan 1700 og surkal. Ahugi okkar a verkunum tok ad dvina tegar hann sagdi okkur ad sonur sinn vaeri ad fara gifta sig. I tvi tokum vid trikkid ad fara a klostid og koma aldrei aftur. Tad er eitthad litid um framtidareiginmennina i skolanum. Allt saman kanar og eins og allit vita ta er tad princip umfram allt ad deita ekki kana. Teirra eini kostur er ad tala ensku. En nottin er ung og nog ad fiska her a gotum borgarinnar.

Fyrir ta sem ekki vita ta er eg ulnlidsbrotinn med meiru a haegri, tannig ad tad hefur tekid mig nakvaemlega 7 tima ad skrifa tessa faerslu. Engum sogum ber saman um hvernig slysid atti ser stad. Sumir segja ad eg hafi kylt leigubilstjora, verid hrint nidur stiga af draugi eda dottid af hestbaki. Tid radid hvada utgafu tid veljid. Sjalf man eg ekkert enda langheilaskemmd af innitoku morfins sem var eitt af uppgotvunum arsins. Onnur uppgotvun arsins var su ad eg er gjorsamlega ofaer um ad velja mer karlmenn eins og eg er nu smekkleg. Geng ennta med ta klisju i maganum ad eg se ekki tilbuin og tess vegna enda eg alltaf a svarta listanum A.K.A blindfullir gaejar a kaffibarnum.

Tilbunar i slaginn fyrir sumarid......tetta verdur sweet!!!!

Í tilefni af 25 ára afmæli mínu í dag, langar mig að vera 12 ára. Bara í einn dag. Lífið var mjög einfalt þegar ég var 12 ára. Ég áleit mig vera fullorðna og allt var á svart/hvítu. Ég læddist í gamla dagbókarfærslu en hún hljómaði einhvern veginn svona:

" Núna er ég 25% skotinn í Þresti en 75% í Gunna. Þröstur kom sterkur inn eftir að hann keypti sér svörtu BAD MOTHERFUCKER peysuna sína. Ég hringdi þrisvar í Gunna í gær og skellti á. Hann er með geggjað sexy rödd. Síðan er hægt að breyta nafninu Ingun með einu I-i yfir í Gunni. Mega töff stöff. "

Valdi.. mannstu þegar ég REALLY las þessa dagbók fyrir þig á fyllerýi? Ég held að það hafi verið á svipuðum tíma og við skelltum okkur á fyllerý á Skálafelli og fundum mikla þörf fyrir að leyfa nautunum að finna fyrir nærveru okkar og gefa þeim að éta.

Því miður entist ekki ástin á þeim Gunna og Þresti enda 25/75 svoldið flókin blanda. Ef þið eruð að lesa þá opinbera ég hér með ást mína á ykkur í 7. bekk. Ég man enn heimasímanna ykkar.

Í tilefni dagsins væri ég til í að taka einn 12 ára pakka á þetta. Panta margaritu pizzu og appelsínu svala í gömlu umbúðunum, horfa svo á Menace to society sem er STRANGLEGA BÖNNUÐ innan 18. Fara síðan út í fjöru að stelast í sígó þar sem engir fullorðnir sjá og vaka síðan alla nóttina og gera símaöt. Þetta er lífið!!

Bara ef lífið væri jafn einfalt og ----- ostur!!

Djammið er dautt. Kaffibarinn er látinn og fólkið þar inni er orðið að uppstoppuðum húsgögnum og samræðurnar samkvæmt því. Rosalega flott áklæði sem þú ert í. Alveg nákvæmlega eins og þú varst í síðustu helgi. Ég hef hugsað mikið um síðustu daga hvort ég eigi að endurvekja bloggið mitt. Mikið verið að pæla í hvað ég eigi að segja. Nenni ekki lengur að segja fyllerýissögur því það er eins og að vera fastur á bls. 7 í 101 Reykjavík í 10 ár. Tel mig gjörsamlega yfir það hafinn. En kryddaðar fyllerýissögur eru sameiningartákn þjóðarinnar. Það er erfitt að lýta framhjá því. Hinn eini sanni íslenski kúltúr.

Nenni heldur ekki að ræða þjóðmálin. Læt fjölmiðla og athyglissjúkt þroskaheft háskólalið um það sem hefur það að markmiði að gera sig að fíflum á fyrirlestrum í háskólanum. Umræðan um þjóðmálin undarfarnar vikur hefur einkennst af baugsmálinu, klámráðstefnu og Byrgis- og Breiðuvíkurmáli sem allir heilvita menn eru komnir með upp í kok af. Baugsmálið er dýrasti brandari Íslandssögunnar. Byrgis- og Breiðuvíkurmálið, einu mestu skandalarnir í langan tíma og svo til að bæta gráu ofan á svart var áhugamönnum um klám úthýst af hálfu íslenskra ráðamanna til þess að bæta fyrir meintan skaða í kynferðismálum. Skál og gubb!!!

Langar mest að skrifa um vinnuna mína en það er víst bannað. Goddamn þaðan koma einu alvöru sögurnar. Má ekki einu sinni breyta nöfnunum. Sjálfsöryggi mitt þessa dagana byggist á hrósum frá andlegu veiku fólki. Ég er enn í skýjunum með nafngiftina Ungfrú Kleppur sem einn vistmaðurinn var svo sætur að gefa mér.

Mér gengur illa að affullorðnast. Þurfti meira að segja að hringja í orkuveituna að láta lesa af rafmagnsmælum (what!!) af því nú telst ég ábyrgur íbúðareigandi. Ég og Snæ ætlum að senda formlega kvörtun til yfirvalda að vitum neitum með öllu að borga sorpgjald upp á tugi þúsunda á ári. Getum bara brennt ruslið okkar sjálfar.

Jæja hætt þessu endemis rugli. Get ekki sofið. Það eina í stöðunni er að blogga og reykja 17. sígarettuna í röð. Ætla að hætta áður en ég byrja að tala um ástina eða einhvern viðlíka viðbjóð.

Góða nótt

Svefngengillinn

Bloggið er ekki dautt. Ég er ekki dáinn nema þó síður sé. Hef komist að því að afkastamiklir bloggarar eru eyrðulausar sálir í leit að lífsfyllingu. Ég hef verið svo upptekinn að því fullorðnast síðastliðna 9 mánuði að ég hef hvorki haft tíma til að blogga né kúka. Er nú orðinn svo uppfull að skít að losunin mun að lokum sprengja af sé blog.central.is. Að verða fullorðinn felst í því að þroskast, gáfast, nískast, skynsamast og (leiðinlegast). Það felur í sér að taka penna í hönd og skrifa undir pappíra á akademískri arabísku (fasteignamál) og kaupa þak yfir höfuðið og fjármagna það með erlendum gjaldmiðli. Yes honeys upphafsmenn þessara síðu hafa nú gerst íbúðareigendur í Norðurmýrinni, betur þekkt sem "mýrin" sem getið hefur af sér afbragðsgóða rithöfunda í gegnum tíðina. Ekki höfum við þó lagst svo hátt að flytja út af hótel mömmu enda hagstætt með eindæmum. Við höfum gerst svo slæmar að vera okurleigusalar sem níðumst á bláfátækum almúganum og leigjum út íbúðina á svífandi hárri upphæð svona rétt til að standast undir greiðslum.

Að fullorðnast já. Hef aðeins farið á eitt ælufyllírý frá síðustu færslu. Það var gaman. Sérstaklega í leigubílnum þegar það ætlaði strákur að fara í sleik við mig og ég ældi úr um gluggan. Svo er ég líka komin í vinnu. Á Kleppi. Klæðir mig einstaklega vel. Reyndar skemmtilegasta vinna sem ég hef verið í enda geðsjúklingar með eindæmum fyndnir og skemmtilegir. Enda hafa flestir snillingar verið geðveikir. Normal er svo litlaust og fyrirsjáanlegt. Ég varð fyrir þó nokkrum vonbrigðum þegar ég komst að því að ég er bara normal. Ég er haldinn sterkri siðferðiskennd og verð fljótt hneiksluð og finnst margt asnalegt. Hinn týpíski íslenski smáborgari. Það var einu sinni strákur sem sagði við mig að ég væri mesti Íslendingur sem hann hefði kynnst. Ég spurði hvað hann ætti við og hann sagðist halda að það lægi í genunum. Talandi um genin. Var fyrir austan um daginn í sveit Þórbergs Þórðarsonar, Suðursveit. Fylltist einstöku þjóðarstolti að vera umkringd þvílíkri náttúrufegurð og sveitaró. Að gefa rollum er t.d. góð skemmtun. Íslenska sauðkindin er ekki svo galinn. Tekur alltaf fagnandi hendi hápunkti dagsins. Að fá illalyktandi súrhey. Þetta kallar maður nægjusemi.

Er að reyna vinna í því að affullorðnast fyrir sumarið. Það er svo gaman að vera krakki. Allt sem má ekki verður spennandi. Peningar skipta enga máli því börn eiga ekki peninga. Fegurðin felst í einföldum hlutum eins og að kaupa bland í poka. Allt hefur tilfinningar og allt er lifandi. Ég hugsaði t.d. þegar ég var krakki hvort gangstéttin fyndi ekki til þegar ég labbaði á henni og hvað ég vorkenndi brúnum lit því hann væri svo ljótur. Barnæskan er eitt stórt sýrutripp....!!!

Myspace er ecorunk sem eyðilagði bloggið. Myspace er draumasíða skemmtilega fólksins sem telur hamingju fólgna í því hvað það fær mörg friends request á dag. Það tekur því fagnandi þegar að Fabio frá Diego langar að gerast vinur þeirra því vinur hans vinnur hjá 20th century fox. Jæja ég ætla að hætta þessum blótsyrðum kann samt bara best við mig þegar ég er svona gagnrýninn...

.....þangað til næst

Return of the fokking fríking fabúlús....vúhú

Þá er komið að því. Ættarmót Skálfellinga í Þakgili næstu helgi. Fyrir þá sem ekki vita er ég komin heim við dræmar undirtektir af minni hálfu. Ég kem einnig undan Skálafellsleggnum í aðra ættina sem er í sveitinni þar sem stórskáldið og furðufuglinn Þórbergur Þórðarson sleit barnskónum. Ættarmótið verður forvitnilegt. Hópurinn skiprist einkum í tvennt, virkir eða óvirkir alkahólistar, faglærðir eða ófaglærðir. Ég álít sjálfa mig vera í virka, faglærða hópnum en þessi tvö hugtök fara einkar vel saman.

Er búin að vera viku á klakanum og gott ef ég hef ekki endurheimt eitthvað af mínum gullna, óviðjafnanlega sjarma. Kíkti á lífið síðustu helgi og var ekki lengi að sjúgja tvö stykki frímerki á rassinn á mér. Umbeðið og óumbeðið. Bæði þó stimpluð. Áður en ég vissi af var ég líka komin í hávaðarifrildi við eitthvað í líkingu við karlmann sem reyndi að telja mér trú um að ég hefði verið svertingi í fyrralífi. Hann hafði nú ekki efni á því, í yfirvigt (réttdræpur), skáeygður (rangeygður) sagði honum að vera ekkert að abbast upp á konur eins og mig, hann væri sjálfur útlítandi eins og hvítur ættleiddur Grænlendingur og að hann skildi ekki halda að þessi tacky spænska hans myndi fleyta honum eitthvað áfram. Svo týndi ég debetkortinu mínu. Og símanum mínum. Bara basic.

Er komin á byrjunarreit. Er enn og aftur á leið í Háskóla Íslands. Þá stofnun sem ég hef hvað mest bölvað í sand og ösku í gegnum tíðina. Er ekki enn búin að taka upp úr töskunum. Ætla ekki að gera það. Tekur því varla áður en ég fæ næstu flugu í höfuðið og flý land. Er búin að horfa þegjandi og hljóðalaust á hina íllu samansettu dagskrá Björgvin Halldórssonar á Bíórásinni. Bjöggi farðu nú og taktu þig saman í andlitinu....þetta gengur ekki lengur. Það er búið að sýna The truth about cats and dogs 7 sinnum í þessari viku.....

Er búin að bora svo mikið í nefið á mér að það er komið gat á hausinn, féll líka á grænmetisættunni og er búin að borða hakk og spagettí þrisvar......bíð bara eftir að verða handtekinn fyrir stóra sígarettufíkniefnamálið og að videoleigunni minni verður lokað.... Verð að reyna sýna sjálfskaparviðleitni hvað sem það þýðir?

Good times, bad times...

Að gefnu tilefni hef ég ákveðið að draga upp mynd af atburðaríku ári mínu og bera það saman við hugmyndir stjörnuspekinga um ár fisksins 2006.

• Ferðalög: Fagnaði nýju ári á undurfagurri eyju undan ströndum Taílands. Good times. Hélt þaðan ásamt Snædísi í óbyggðir Fillippseyja. Millilending í Taipei. Millilending í -18 gráður i stuttbuxum i Alaska. New York. Gamla góða Ísland. London. Búsett í Búlgaríu í tvo mánuði. Istanbúl. Í bígerð að flytja til Kaupmannahafnar næsta vetur.
• Störf sem ég hef gengt á árinu: Sundlaugarvörður, farastjóri, námsmaður.
• Námsárangur: Miðað við aldur og fyrri störf mjög góður.
• Ástarmál: Tíðindalaus, í frostmarki.
• Bónorð: 2 á Grand Bazar í Istanbúl.
• Hugsanir um barneignir: 2 þegar börn grenja 0. Að vel athuguðu máli 0 allt of tímafrek og dýr í rekstri.
• Hugsanir um að vera virkur þátttakandi í AA-samtökunum: 136
• AA fundir: 1
• Reyklausir dagar á árinu: 1 (var í mjög löngu reyklausu flugi)

Búlgaría siðastliðinn sólarhringur

• Áunnin moskítobit: 52
• Kaldar sturtur: 15
• Ferðir út í Balla supermarkað: 6 (af þvi hann er loftkældur og þar er spiluð góð tónlist
• Þyngd: Ætla aldrei aftur að stíga á vigt þar sem tölur eru afstæðar.
• Meðalkaloríufjöldi á dag í Búlgaríu: 14.000
• Áælanir um að ná aftur gömlu holdarfari: 46 (þar af munu 46 mistakast af því ég er því miður mannleg)
• Mínútum eytt í að tala illa um hormónaglaða táninga og fatatísku sem gengin er af göflunum: 250
• Hugsanir um hvort Tanyo vinur okkar sé í hinu liðinu: 4
• Fjöldi sígauna að borða upp úr ruslatunnum: 3
• Dýrahljóð: Óteljandi. Þó missti enginn hundur lífið í bakgarðinum í nótt.
• Áætlanir um að borga niður yfirdráttinn: Farnar í vaskinn

Þar hafiði það. Ætli einhver talnaglöggur og rammskyggn maður hafi getað séð þetta fyrir. Það vantar bara funheitt ástarævintýri og sýrutripp á Woodstock til ad kóróna ævisöguna. Ég mun ekki gefa út ævisögu ef ég verð piparjúnka. Hver nennir að lesa  bókina "Einsemd í 100 ár - konan sem aldrei gekk út".

Máluðum bæinn eldrauðan í fyrradag. Fórum á hormónafyllerií með fermingarbörnum með spangir. Lilja endaði í karoke að syngja "Eternal Flame" meðan ég greip hljóðnemann og sagði öllu breska yfirstéttaliðinu sem var tarna inni að SHUT DA FUCK UP!! Í sömu andrá hvíldu öll augu staðarins á mér og ég var ekki minna hissa á hegðun Bakkusar. Að lokum átti ég stefnumót við Balla supermarkað sem er að skora feitt þessa dagana.

Laters huns og love u long time....

P.s. Endilega ef einhver gæti spáð fyrir um siðari hluta árs hjá mér tá væri gott að fá yfirlit svo ég geti gert ráðstafanir.

Fariða í heitasta déskotans fokking helvíti. Neyðarástandi hefur verið lýst yfir hér á Sunny/Rainy Beach. Það var líkt og þriðja heimsstyrjöldin væri að hefjast hér í nótt eða að hálfvitarnir í Bandaríska hernum hefðu villst af braut frá Írak. Þrumuveður með ofsafengnum sprengingum og non-stop rigningu í 10 tíma. Þá erum við að tala um eins og hellt væri úr fötu í orðsins fyllstu merkingu. Afraksturinn hefur verið að skila sér í miklum flóðum sem illa byggðu hótelin hérna þola engan veginn. Dagurinn byrjaði ágætlega hjá mér ég fór út... nú það er ekkert rigning úti... kveikti mér í sígó og ætlaði að bíða eftir að mestu látunum myndi linna... en missti alla vonina þegar ég sá að göturnar höfðu breyst í stöðuvötn á svipstundu. Ég horfði vongóð á búlgarskan mann sem stóð útundan mér og spurði hvort þetta gengi ekki yfir á svona 10 mínútum... hann hló bara og sagði að svona yrði þetta næstu klukkutímana. Ég og glaumgosinn áttum að vera saman á skrifstofunni á Mercury og skónum var bara kippt af sér og ákveðið var að SYNDA í vinnuna svona til tilbreytingar. Þegar sundinu var aflokið sátum við inn á skrifstofu með heitt kakó í hönd og hann sýndi mér spilagaldra eins og þegar ég var lítil. Ég fór og aflaði mér upplýsingar um að þetta væru verstu rigningar sem sést hefðu á þessum slóðum í tvö ár. Þeir ferðamenn sem hættu sér út í slagvirðið komu inn á skrifstofu og spurðu hvað í ósköpunum þeir gætu gert sér til skemmtunar. Við sögðum að það væri aðeins tvennt í stöðunni. Annað hvort að horfa á klámmynd upp á hótelherbergi eða leigja sér bát og láta sig berast með straumnum og sjá hvar þeir myndu lenda.

Gamanið var ekki á enda. Ég átti að vera með skoðunarferð sem þeir týmdu engan vegin að aflýsa. Vegna dræmra þátttöku Íslendinga var hún Lilja send í staðinn fyrir mig vegna þess að hún talar dönsku. Eitthvað var henni gramt í geði því ég fékk fljótlega skilaboð frá henni sem í stóð....Dreptu mig núna!! Annars hafa flest okkar skilaboð síðustu daga verið á þessa leið....Er að drepa mig! Bið að heilsa!! Verð dauð fyrir kvöldmat! Blessuð sé minning mín!! Eða Dauði og Djöfull!! Gleðitöflur óskast!!

Hún Lilja lenti í transferi dauðans var þrjá tíma á leiðinni því göturnar voru svo yfirflæddar að ryðja þurfti rúm í gegnum aðrar ótroðnar slóðir. Nokkrum vélum seinkaði um allt að sex tíma. Sumir þurftu að vaða með farangurinn sinn í gengnum allt að eins metra háar vatnspolla.

Eftirmiðdagur á skrifstofunni. Dauði og djöfull!! 40 manns biðu fyrir utan skrifstofuna þegar við mættum og sífellt fleiri bættust í hópinn. Rafnmagnsleysi. Vatnsleysi á nánast öllu svæðinu...Dring dring ég kemst ekki í sturtu það er ekkert vatn.....drullaðu þér bara út á götu og baðaðu þig í flóðinu!! Allar neðstu hæðirnar á hótelunum flæðandi þannig að flytja þurfti farþega á önnur hótel auk þess voru flest þök sem láku þannig að einnig þurfti að flytja fólk frá efstu hæðunum. MARTRÖÐ-ÖSKUR-SJÁLFSMORÐ!!

Hérna kemur örlítið dæmi frá neyðarástandinu, þetta var á forsíðunni á stærsta dagblaðinu í Noregi!

Ég kveð ykkur með þessum orðum: rignumst burt og ég lét stela af mér myndavélinni minni á fimmtudaginn. Vitlisingurinn ég!!

Mér finnst rigningin góð..

Regner bort på ferie i Bulgaria

«Sunny Beach» ikke så sunny

(VG Nett) Folk vasser rundt i gatene med vann til knærne og alt flyter, forteller norske turister i Bulgaria.

- En del hoteller har fått vann i resepsjonsområdet og har derfor måttet legge ut planker og lignende for at gjestene skal kunne komme seg tørrskodd opp på rommet, forteller administrerende direktør i Apollo, Leo Berbu til VG Nett.

- Vasser i gatene

Tom fra Oslo forteller at folk vasser rundt barbeint i gatene med vann opp til knærne.

- På hotellet tvers overfor oss flyter alt. Hele førsteetasjen med resepsjon og restaurant er full av vann, forteller han.

De ansatte på hotellene er nå i ferd med å rydde opp. En del feriegjester har måttet bytte hotell på grunn av uværet, men det skal ifølge Apollo ikke ha vært problemer på flyplassen.

- Vi skulle tatt i bruk et nyåpnet hotell, men på grunn av værproblemene har vi valg å utsette åpningen. Gjestene har fått et alternativt tilbud, forteller Apollo-sjefen.

Uten strøm

Under det kraftige regnværet i natt forsvant både strømmen og mobildekningen.

- Det var helt mørkt. På hotellet hadde de ikke engang nødlys, så det var mange som gikk på trynet. Alle restaurantene er stengt, så det er dårlig med mat å få kjøpt, forteller Tom.

Dermed ble køen inn til dagligvarebutikken der det var mulig å få kjøpt seg en matbit opp mot 40 meter lang, forteller Oslo-mannen.

Det er ikke meldt om at noen er blitt skadet som følge av det kraftige uværet.

- Folk forholder seg rolig og smiler og ler. Vi har spilt kort og prøvd å få tiden til å gå mens det har stått på som verst, forteller Tom.

Anskotinn get ekki sett inn myndir kikidi a www.vg.no

Erum bunar ad segja upp med pompi og prakt. Bunar ad gera allt vitlaust. I gaerdag gengu inn trir stoltir Islenskir kvenmenn med uppsagnarbref i hondunum a donsku, rett fyrir skatafundinn sem er haldinn einu sinni i viku og stendur yfir i 4 tima notabene a saensku. Vid saum spretta fram svita a ennum og gott ef vid fundum ekki orlitla lykt lika og bremsuforin i naerbuxunum nadu til Islands. Afram krissmenn krossmenn og afram gengum vid inn i fundarsal tar sem okkar bidu 30 solbrennd og furdulostinn andlit. Tveir yfirmanna voru inn i salnum og vid saum ta fa sms og teir hurfu. Tveir yfirmannanna litu ekki i augun a okkur tegar teir komu til baka og vid bidum og bidum sama gamla skatatvaelan, hversu mikid vid vaerum buinn ad graeda a folki sem vaeri buid ad borga med visa og hversu mikid vid vaerum buin ad graeda ad setja folk a ogedsleg hotel. En bidum nu vid nu eiga oll ogedslegu hotelin eftir ad koma inn......what....tetta var sett a tilkynningu upp a vegg og vid tokum ljosrit af tessu. En aldrei kemur tilkynning um uppsogn okkar.

Eftir langa trja tima var eg byrjud ad lata neydarsimann hringja var fundinum slitid. Ta erum eg og Lilja bednar um ad koma og tala vid tau. Vid tjadum teim ad ekkert yrdi ur neinum malamidlunum nema ad vid yrdum allar trjar til stadar, en Arna atti fri og fekk ser bjor. Ef nanar ut i tad faeri ta vaeri engar samningavidraedur til stadar tvi ad vid vildum ekki starfa i tagu tessarar tridju heims verksmidju sem baeri nafnid sweatshop i annarri merkingu. Arna fekk sms ad koma a fund tegar i stad. A fundinum tilkynntum vid ad her med segdum vid upp vegna ovidunandi vinnuadstaedna, tetta vaeri mannrettindabrot og traelahald a haesta maelikvarda sem tilheyrdi 19. old. Eg skrifadi ad gamni timana mina sidustu vikuna, teir voru 106 + standby a neydarsima alla vikuna sem er bara bogg. Fyrir utan tad getum vid ekki sofid vegna oasaettalegs hita 35+ enginn loftkaeling. Auk tess er tetta svo mikid floabaeli ad eg er med svo slaem utbrot a loppunum ad eg for til laeknis, fekk sprautu, krem og pillur. Andlitid a laekninum datt af honum tegar eg sagdi honum hvar eg byggji. Tetta er greinilega tekktur podduparadis.

Eftir ad vid vorum bunar ad kuka tetta fyrirtaeki i kaf og segja teim ad loglegur vinnutimi a Islandi vaeru 37 timar a viku og lagmarkstaxti fyrir neydarsima i eina viku vaeru 40.000 kr + 4 tima i laun ofan a hvert utkall. Yfirmadurinn skildi astaedu okkar fyrir uppsogn ad hluta til en lofadi samt ad tetta yrdi betra. Vid heldum nu ekki nu fyrst vaeru teir ad taka inn fyrstu alvoru ogedslegu hotelin eins og tau ordudu tad svo pent a blad sem var hengt upp a toflu a skrifstofunni.

Eftir ad vid vorum bunar ad segja hvad okkur lag a hjarta gengum vid med bros a vor inn a skrifstofu og tilkynntum samstarfsfolki okkar ad starfi okkar hja tessum traelabudum vaeri formlega lokid og hedan i fra ynnum vid okkar uppsagnarfrest sem vaeri ein vika. Vid uppskarum mikil fagnarlaeti, tad voru allir bara med high five og respect a hondum ser. Tveir Danir fylgdu i kjolfarid og sogdu upp. Vid brutum semsagt isinn i traelabudunum og sogdum hingad og ekki lengra tad er ekki haegt ad koma svona fram vid manneskjur.

Ta var eftir fundurinn vid jolasveininn hann Tomas. Hann byrjadi a rolegu notunum, hann helt nu ad okkur vaeri ekki alvara med tessu en fyrr en vardi var allt komid i haaloft, Tomas farinn ad frodufella og oritanlegt ordbragd latid flakka. Ornu var tilkynnt ad hun vaeri med 4 vikur i uppsagnarfrest. Hun sagdi ad hun myndi aldrei vinna herna 4 vikur til vidbotar. Vid gengum ad fundi an tess ad takast i hendur eda kvedjast. Stuttu sidar sast ofangreindur madur vera ad oskra i simann, vid syndum honum ljosrit af upplysingunum sem hanga upp a vegg og honum bra ekkert litid. Hann skeit a sig tegar ad mamma hennnar Ornu sem var med okkur tilkynnti honum ad tetta vaeru ololegir samningar. Ekki hafdi mannfjandinn meiri samvisku en tad ad hann aetlar ad lata okkur borga flugid ut fram og til baka. Vid svorudum honum ad vid faerum bara med malid lengra og tad voru okkar lokaord. Punktur.

Eftir tad vorum vid a heilsugaeslustod baedi ad lita a min ogedslegu utbrot ut um allan likama, fa vottord fyrir teim sem flokkast undir ovidunandi vinnuadstaedur. Arna aetladi ad fa laeknisvottord en adur en vid vissum af ta voru yfirmenn okkar bunir ad hringja og tilkynntu henni ad hun faeri heim a morgunn. Einir sem voru ordnir hraeddir um ad hun faeri i skadabotamal ef teir letu hana vinna veika. En vid eigum sem se ad borga utforina og heimforina og teir vilja fa okkur ur landi sama dag og uppsagnarfresturinn rennur ut. Eg sagdi teim ad ef eg vaeri ad borga mitt flug ta raedi eg hvert og hvenaer eg flygji og tad gaeti enginn leitt mig upp i flugvel. Auk tess myndi eg ekki fljuga med tessu skitakompanii tegar tad er helmingi odyrara alls stadar annars stadar. Ja tad ma med sanni segja ad timinn herna i Bulgariu hafi verid laerdomsrikur. Fyrsta uppsagnarbrefid i hofn og gott ef vid greiddum ekki vonandi leid fyrir betri vinnuadstodu fyrir tessa krakka i framtidinni.

Afram Island!!

Það er komin sumar, hiti og sól í Búlgaríu. Litlar 35 gráður. Herbergin á Hótel Crystal  (eða Hótel Ógeð) eru án loftkælingar,  stútfull af flóm og moskítóflugum sem virdast hafa gert sig heimkomna á herberginu mínu sem ber ég kýs að kalla gasklefa Hitlers vegna áðurnefnds hitagufubaðs. Eg vaknadi upp vid 17 byssuskot i nott. A tvi ma draga ta aaetlun ad 17 hundar hafi misst lifid i bakgardinum minum i nott og er tar ad finna vaentanlega nuna fjoldagrafir. Tetta er ekki fyrsta nottin sem eg vakna upp vid byssuskot og ekki su sidari. I tessu verkamannahverfi Sigauna er mikid af villihundum sem eru rettdraepir. Hinum megin vid husid er karokibar og hefur eini VIP kunninn eitthvad adeins rispast tvi hann syngur I¨m to sexy for my love eins og hann eigi lifid ad leysa. Og hann er ekki sexy. Sjotugur med skalla og repeat syndromid.

Vid erum bunar ad fa nog af omennsku vinnufyrirkomulagi i tessum traelabudum. Bunar ad vinna algjorlega af okkur rassgatid. Morg okkur eru farinn ad tala um hvernig vid getum drepid okkur. Tad reykja allir 3 pakka a dag. Fljotari urlausna er karfist tegar i stad. Eins og fyrr sagdi erum vid a hjolum eda labbandi....tannig ad madur er annad hvort eins og Pee Wee Herman eda sveitt svin alla daga. Og vid erum med 30 hotel a yfir 30 km svaedi. Sidustu  vikur hofum vid unnid ad medaltali 18 klukktima a dag. Okkur er eiginlega nog bodid og vitum eiginlega ekki hvort vid eigum ad hlaegja eda grenja....

Spurning dagsins: Er tetta folki bjodandi.....eg er svo svo treytt.....