|
|
19.06.2007 09:40:35 / Ingunn
Túristabækur
eru crap. Þær ljúga mann uppfullan og mæla með dýrustu og
verstu matareitrunveitingastöðunum. Að vera
túristi er líka crap. Alltaf verið að taka mann í rassgatið.
Borgaði 7000 kr. fyrir að láta særa á mér hárið. Var skapi næst
að taka skærin og stinga hárgreiðsluhommann. Einu sinni borgaði
ég 3000 kr. fyrir filmu í Istanbúl. Botnaði ekki í gjaldmiðilinum.
Allt of mörg núll og stærðfræði aldrei verið mín sterkasta
hlið.
En núna er
málunum þannig komið fyrir að við ætlum okkur að finna höfund DK
Florence/Toscana og myrða hann. Dk eru nokkuð virtar ferðabækur.
Fallegar myndir. Höfundur Flórens bókarinnar hefur pottþétt setið
heima hjá sér með spagettíeitrun, að kýla fötur með póstkort af
Flórens sér við hlið.
Hann hefur nú
þegar leitt okkur í gildru tvisvar. Löbbuðum út í rassgat í
einhvern garð sem af lýsingunum að dæma átti að vera svona fín
útgáfa af Central Park. Þar var ekkert annað að finna en ógrynni af
notuðum smokkum, skítafýlu, brasilískt fangelsi (sem átti að heita
sundlaug) og blindfullt hjólhýsapakk. Nú síðari gildran var öllu
alvarlegri. Þá dró helvískur okkur upp í rútu og var ferðinni
heitið í það sem átti að kallast SPA. SPA-IÐ samanstóð af útilaug
sem var lokuð, innilaug með sundleikfimi fyrir eldri borgara og
rándýrt nudd, framkvæmt af satista. Hápunktur dagsins var svo þegar
Hrefna steig í hundaskít og í því byrjaði að rigna. Holy
moly!!
Laugardagurinn
var mun líflegri. Þá var ferðinni heitið á ströndina í Viareggio.
Við urðum margs vísari í þeirri ferð. Í fyrsta lagi BARA fara í
nudd hjá Asískum konum. Herflugvélasýning var í háloftunum og við
urðum vitni af heimsins verstu karókíkeppni. Ég er í alvörunni
farin að trúa að ÉG sé söngkona. Í rútuferðinni á leiðinni heim,
sem var afspyrnulöng og leiðinleg, ákváðum við að taka smá
U-beygju. Sleppa Róm og skreppa til Köben að fá okkur pulsu og
rúnta í H&M. Fararstjórinn í þeirri ferð verður hin heimskunna
Lolla Latex sem bíður á hinum endanum með svipuna. Jibbí Kóla!! 2
dagar...
Hitinn er að
magnast og á hann að fara í 38 gráður a morgunn. Hólí kál. Við
drögum örugglega rigninguna með okkur til Köben...
Er orðinn spennt
að hitta alla sætu strákanna í Köben og já ykkur hin
líka...
Laters...
»
13.06.2007 17:03:32 / Ingunn
Húsfriðurinn er úti. Það er komið babb í
bátinn hjá meðleigendunum. Tvær 19 ára stúlkur frá
Bandaríkjunum, einni fáfróðustu þjóð heims (common þær vita ekki
hver Björk er) og tvær íslenskar víkingagreyfinjur, saman undir
einu þaki, myndu félagsfræðingar kalla "CULTURE CONFLICTS". Á meðan höfum við setið á okkar sæla, keypt okkur eyrnartappa til
hlífðar ófríðustu raddar veraldar og umborið "hey macarena"
með rauli meira og minna allan daginn, sem er náttúrulega ekki
mönnum bjóðandi. Og ég sem vinn á Kleppi og hélt að ég þyldi
ýmislegt. Á endanum vorum það ekki við sem sprungum. Þær gáfust
upp hvor á annarri.
Eftir miklar samningarviðræður í gær við hana
Rosönnu, sem að er af ítölskum uppruna og því talandi við,
komumst við að ýmsu. Í fyrsta lagi eru þær báðar hreinar meyjar en
tala um meira um stráka en allar kerlingarnar í Sex and the city til
samans. Í öðru lagi hefur sú með ófríðu röddina aldrei verið kysst
sökum áðurnefndar ófríðrar raddar, ofþyngdar og einstaklegra litlra
persónutöfra. Þannig er mál með vexti að hún Rosanna okkar sem er
orðinn svona eins og litla systir er að hitta albanskan strák hinni
(ljótu leiðinlegu) til mikillar óhamingju. Þannig að Rosanna er
farin að hitta hann í laumi og upplýsir okkur um allt sem þeirra
fer á milli og þiggur ráðleggingar frá okkur sem erum náttúrulega
þaulvanir sambandsspekúlerar. Á meðan situr hin grenjandi inn í
herberginu sínu í fýlu og talar í símann við mömmu sína og pabba
allan sólarhringinn og í gær stakk hún af en kom því miður heil til
baka. Hallelúja og dýrð sé drottni fyrir íslenska suddamenningu og
ósmámunasemi. Ef við myndum upplýsa þá síðarnefndu um íslenskt
tilhugalíf myndi hún fá eyðni á staðnum og deyja. Pabbi hennar er
þó strangtrúaður múslimi en það er enginn afsökun fyrir
umburðarleysi og frekju. Við stöndum stíft við bakið á henni
Rosönnu í þessari harðvífu baráttu sem ætlar engan enda að taka. Á
milli þess munum við halda heiðri íslenska kvenna á lofti eins eins
og okkur er einum lagið.
Yfir
P.s. Komnar inn myndir undir Flórens, ekki fá
hjartaáfall
Dansinn dunar enn

Fjólublátt ljós við barinn, Sexy Barbara í góðum
gír...
»
12.06.2007 17:13:11 / Ingunn
Sól sól skín á mig, Lass Lass burt með þig. Monsoon rignigin
hefur fengið að víkja fyrir blessaðri sólinni. Það var þó ekki
átakalaust. Á fimmtudaginn síðasta var undirrituð og co. komin
með annan fótinn til Spánar þar sem hún systir mín er stödd. Ef
yfirdrátturinn hefði verið um það bil milljón kalli hærri og
Björgólfur Thor væri kærastinn minn hefði maður ekki látið sig
rigna niður til helvítis. Já ég sagði helvítis. Það var líkt og
þriðja heimsstyrjöldin væri að hefjast með þvílíkum þrumum og
eldingum. Til að forða okkur úr lífshættu þar sem við stóðum út
á götu eins og tveir glaðir aumingjar var brunað inn á næsta
kaffihús. Ekki leið á löngu þar til rafmagnið sló út þar inni
vegna veðurs. Þá var lítið annað í boði en að skála og hringja
grátandi í mömmu, pabba, bróðir minn og systur mína.
Óhultar inni á
kaffihúsi og nokkrum hvítvínsglösum síðar var slegið á þráðinn til
hinna Íslendinganna til þess að athuga hvort þau hefðu drukknað á
leiðinni heim úr skólanum. Ástandið var svipað á þeim og ákveðið
var að hittast til að taka í eina eða tvær skákir. Nú skákferðin endaði
inn á hommaklúbb með fríðu föruneyti kynskiptunga. Ferðin breyttist
í martröð eftir eina klósettferð. Klósettið var hola ofan í jörðu
og það var klamidíu rassalykt þar inni. Til þess að bæta gráu ofan
á svart átti ekki að hleypa okkur út úr þessu fjósi og
kynsjúkdómaverksmiðju. Að sögn dyravarðarins fengum við miða við
innkomu sem við áttum að sýna við útkomu. Enginn kannaðist við
miðanna og uppástungur voru á kreiki um að hringja í lögregluna.
Eftir nokkur öskur og nánast slagsmál komumst við óhult út.
Sannfærð um að hugsa okkur tvisvar um fyrir næstu
kynskiptungabarferð. Flestir fundu miðanna í rassvasanum daginn
eftir. Þar lá kötturinn grafinn.
Helgin var heldur
róleg. Setið var á peningabuddunni eins og Jóakim önd með
heimsins besta túnfiskasalat í aðalrétt enda listakokkar þar á
ferð. Horft var á Fasta liði eins og venjulega. Af hverju er miklu
skemmtilegra að horfa á íslenskar bíómyndir í útlöndum? Allt sem er
fyndið er miklu fyndnara og náttúran er miklu fallegri. Sérstakleg
nostralgía fylgir því að sjá gamla hluti eins og mjólkurglas eða
svalafernu.
Við erum næstum
búin að lenda í tveimur slagsmálum fyrir utan dyravarðarkjaftæðið á
hommaklúbbnum. Tvær nýjar siðareglur hafa verið innprentaðar í mitt
stóra heilabú. Ekki taka myndir af ókunnugum svertingjum og ekki
afþakka rósir frá Ítölskum karlmönnum. Þessir menn bera mjög heitt
blóð í æðum sér.
Og það er skemmst
frá því segja að við erum búnar að fara á stefnumót. Tveir ítalskir
herflugmenn. Yes, sir Bobby. Voru alveg helmingi sætari eftir að
þeir upplýstu okkur um stöðu þeirra á vellinum og ég tala nú ekki
um uniformið. Hver fellur ekki fyrir mönnum í
herflugbúning? Sá hinn sami hlýtur að vera kynlaus.
Stefnumótið gekk ágætlega fyrir sig. Hef kannski ekki mörg góð deit
til samanburðar. Rámar ennþá í Selfossgaura martröðina sem ég
lenti í hér um árið. Við ætluðum að biðja þá um að mæta í
búningunum en fannst það vera einum of. Prófum það næst. Verst er
að okkur lýst báðum á sama gæjann. Hann talar ekki ensku en á
hesta og talar the "language of love." Nú erum við sko að tala saman.
Fullkomið. Maður er sem sagt komin í ástandið og kemur kannski með
einn lítinn Hermannsson/dóttur heim. Já maður!!!!
Það er fátt sem stoppar þessa
af!!
Kveðja
Kanamellurnar
»
06.06.2007 16:47:08 / Ingunn
Það er vonandi að það fari að
birta yfir okkur hér í Flórens. Veðurspáin undanfarnar vikur er
búin að vera svipuð og á Kópaskeri. Ég hef heyrt að fólk sé
farið að kaupa sér sólarlandarferðir til Grænlands.
Moskítóflugurnar hér eru jafnandstyggilegar og í Kambódíu, þó
ívið hávaðasamari. Þar i landi var það þó fyrirgefanlegt, enda
þriðja heimsríki. Maður sver sig náttúrulega 100% í ætt við
Íslending, byrjar á því að tala um veðrið.
Annars er það að frétta að í
síðustu viku kynntumst við tveimur litlum interrail -förum, þeim Ara
og Tinnu. Fórum með þeim í fjallgöngu og settumst fyrir utan Muse
tónleika og horfðum yfir borgina. Fórum svo á sopafyllerý og
pissuðum úti eins og þegar við vorum 15. Mæli eindregið með því.
Miklu skemmtilegra heldur en að kremjast inn á skemmtistað. Kannski
að ég byrji aftur að hanga á Lækjartorgi þegar ég kem
heim.
Með ofvirkni í blóðinu
örkuðum við í stutt ferðalag á laugardaginn. Vel ferðbúnar með
sólarvörn og bikiní lentum við rigningu sem er eiginlega orðið
lögmál á þessum slóðum. En miðaldarbærinn Siena var vel þess virði
að heimsækja þrátt fyrir úrhellisdembu.
Um kvöldið var svo skellt sér
í hórugallann, úðað á sig dágóðri slettu af vellyktandi og makað á
sig rauðum varalit. Ferðinni var heitið á trendy veitingastað enda
við mjög cool people. Íslensku stelpurnar úr skólanum ásamt
eiginmönnum sínum voru einnig á staðnum. Annar eiginmaðurinn Reynar
nokkur Kári sem gerði garðinn frægan með McDonalds klíkunni hér um
árið. Kókaínfíkillinn Donatella Vercace sá sér líka fært um að mæta
á fyrrnefndan stað.
Eftir dýrindismat og kokteila
lögðum við leið okkar á gamalt hóruhús í stíl við dressið.
Staðurinn heitir Monte Carlo og er frá 18. öld. Rauð ljós, tiger og
speglar eru þemað þarna inni og verð ég að segja að þetta er með
flottari stöðum sem ég hef komið inn á.
Nammi namm
Daginn eftir var gjörsamlega
drekkt sér í pizzu, kebab og öllum skyndibitamat sem hægt var að
troða í sig á milli þess sem við hugsuðum hversu auðvelt væri að fá
byssuleyfi hérna. Næst á innkaupalistanum er nefnilega haglari til
þess að skjóta píuna í stigaganginum okkar sem heldur að hún sé
ítölsk útgáfa af Celine Dion. Drep. Og dúfurnar á svölunum. Drep.
Moskítóflugur. Drep. Og meðleigjendurnir þegar þær spila "hey
macarena". Drep Drep.
Nágrannalistinn verður
skrautlegri með hverjum deginum. Grasafræðingur býr við hliðina á
okkur A.K.A. framleiðandi kannabis þannig að öll blokkinn lyktar
eins og Kristanía á góðum degi. Allur ágóði sölunnar mun renna til
ABC-barnaþorpanna.
Góðu fréttirnar eru að ég
þarf ekki lengur skeina mig og borða með sömu hendinni. Það er
refsing sem notuð er í Indlandi en ég fékk hana án
réttarhalda.
Slæmu fréttirnar eru að það
er enginn búin að bjóða okkur í bíó. Enda eru gaurarnir hérna
dvergar og þeir vita að þeir eiga ekki séns í okkur. HELVÍTIS
HOBBITAR!
Þetta kalla ég sko alvöru
hórur!!
P.s. er að reyna að setja inn
myndir frá óförum okkar
»
30.05.2007 17:11:07 / Ingunn
Er í þessum töluðu orðum á flúgjandi swingi inn í nútímann, bædi með ipod og gsm. Mitt
nýja ítalska númer mun vera 0039 33113070568. Ég tek það fram að þeir sem hringja verða settir í dýrlingatölu. Skólinn er algjört æði og kennarinn er einn svalasti gaur sem ég hef hitt. Hann þekkjir öll hús í heiminum og söguna á bak við þau öll. Ég er með íslenskri stelpu í bekk og við erum kennarasleikjurnar. Einu sem þorum að tala enda restin kanar sem hafa þó vit á að þegja. Lokaverkefnið mitt verdðr íbúð sem ég á að teikna. Megastuð. Já og strákarnir hafa fengið frið fyrir mér enda er ég með nýtt áhugamál. Ljósakrónur. Og ítalskur ís. Namm og slef. Snædis
hringdu á kostnað flugleiða......skítakompaní!
Elska ykkur öll vel
og lengi
»
28.05.2007 18:01:45 / Ingunn
Bjakk. Ògedistitill. Stutfullur af tilgerd.
En afar lysandi fyrir daginn i dag og naestu fjorar vikurnar. Ad
svo stoddu er ungfruin stodd i Florens, borg leitandi saelkera
med meiru og verd her ef allt gengur eftir naestu fjorar
vikurnar a namskeidi i innanhusarkitektur. Ja fokk Haskoli
Islands.
Tad var natturulega ekki hagt ad fara ut fyrir
landsteinanna an vidkomu i Amsterdam, haborg skemmtanalifsins.
Borgin tar lagid EVERYBODY MUST GET STONED var potttett samid og er
einnig i stjornarskra teirra Hollendinga. En eg asamt minu frida
foruneyti henni Hrefnu Jons leyst ekkert a ad vera ut ur skakkar
heldur akvadum vid ad fara hamforum a kortunum. Innikaupalistinn
innihàelt medal annars gulllitadar buxur, fjolublaar aladin buxur,
rauda steppsko, karrygula kapu ur afriski gardinu, silfur glimmer
jakka med axlarpudum, rauda steppsko og fjolublaan eightis sundbol.
Madur laetur nu ekki svona naudsynjarvorur framhja ser fara. Tetta
hljomar liklega eins og syrutripp i ollum regnbogans litum.
Nu herbergisfelagarnir voru ekki af verri
endanum. Tveir tyskir mongolitar, annar albinoi sem komu heim um
midja nott alsaelir ad bera body lotion hvorn a annan. I herbeginu
vid hlidina a voru svo bretar a fertugsaldri og voru sveppir i
adalrett hja teim alla ferdina med tilheyrandi hlatraskollum og
sjontruflunum. Ad lokum ma ekki gleyma sex showinu. Eg var tilbuin
ad taka upp skirlifsbeltid og bera tad til aeviloka vegna sogusagna
um ad vid yrdum vitni ad tviliku ogedi. Kjaftaedi. Tetta var bara
kidsstoff. Gaurin nadi honum varla upp og gellan ekki ad fyla sig
med WHEN WILL THIS HELL BE OVER svipinn a ser allan timann. Ja
Amsterdam er svona eins og ad sofa hja Johnny Depp i heita pott. Tu
faerd aldrei nog af henni.
Lendingin i Florens var hord. Gleymst hafdi ad
lata bandarisku gylturnar sem bua med okkur ad medleigjendur vaeu a
leidinni. Eg og Hrefna, skiturinn uppmaladur eftir langt ferdalag
forum i sturtu og orkum fram a handklaedinu tegar gellurnar gripa
andann a lfti med tvo gaura i farteskinu. Eg held ad teim hafi
brugdid meira en okkur. Ibudin er aedisleg en tad sama ma ekki
segja um nagrannana sem samanstanda af gyltunum, italskri herfu vid
hlidina a okkur og gargandu uglu sem gargar to adallega a nottunni.
Af trennu illu kann eg best vid ugluna. As I speak ta er grenjandi
rigning og vid laestum lyklana inni og torum ekki heim.
Tad var tekid a moti okkur i gaer med stael.
Party i 500 ara gamalli holl. Eigandi hallarinnar var a stadnum og
leyst heldur betur vel a mig og Hrefnuna. Blindfullur og
heyrnarlaus 71 ars dro hann okkur ut um alla holl og syndi okkur
hvert malverkid a faetur odru sidan 1700 og surkal. Ahugi okkar a
verkunum tok ad dvina tegar hann sagdi okkur ad sonur sinn vaeri ad
fara gifta sig. I tvi tokum vid trikkid ad fara a klostid og koma
aldrei aftur. Tad er eitthad litid um framtidareiginmennina i
skolanum. Allt saman kanar og eins og allit vita ta er tad princip
umfram allt ad deita ekki kana. Teirra eini kostur er ad tala
ensku. En nottin er ung og nog ad fiska her a gotum
borgarinnar.
Fyrir ta sem ekki vita ta er eg ulnlidsbrotinn
med meiru a haegri, tannig ad tad hefur tekid mig nakvaemlega 7
tima ad skrifa tessa faerslu. Engum sogum ber saman um hvernig
slysid atti ser stad. Sumir segja ad eg hafi kylt leigubilstjora,
verid hrint nidur stiga af draugi eda dottid af hestbaki. Tid radid
hvada utgafu tid veljid. Sjalf man eg ekkert enda langheilaskemmd
af innitoku morfins sem var eitt af uppgotvunum arsins. Onnur
uppgotvun arsins var su ad eg er gjorsamlega ofaer um ad velja mer
karlmenn eins og eg er nu smekkleg. Geng ennta med ta klisju i
maganum ad eg se ekki tilbuin og tess vegna enda eg alltaf a svarta
listanum A.K.A blindfullir gaejar a kaffibarnum.
Tilbunar i slaginn fyrir sumarid......tetta
verdur sweet!!!!
»
10.03.2007 10:45:30 / Ingunn
Í tilefni af 25 ára afmæli
mínu í dag, langar mig að vera 12 ára. Bara í einn dag. Lífið
var mjög einfalt þegar ég var 12 ára. Ég áleit mig vera
fullorðna og allt var á svart/hvítu. Ég læddist í gamla
dagbókarfærslu en hún hljómaði einhvern veginn svona:
" Núna er ég 25% skotinn í Þresti en 75% í
Gunna. Þröstur kom sterkur inn eftir að hann keypti sér svörtu BAD
MOTHERFUCKER peysuna sína. Ég hringdi þrisvar í Gunna í gær og
skellti á. Hann er með geggjað sexy rödd. Síðan er hægt að breyta
nafninu Ingun með einu I-i yfir í Gunni. Mega töff stöff. "
Valdi.. mannstu þegar ég REALLY las þessa dagbók
fyrir þig á fyllerýi? Ég held að það hafi verið á svipuðum tíma og
við skelltum okkur á fyllerý á Skálafelli og fundum mikla þörf
fyrir að leyfa nautunum að finna fyrir nærveru okkar og gefa þeim
að éta.
Því miður entist ekki ástin á þeim Gunna og
Þresti enda 25/75 svoldið flókin blanda. Ef þið eruð að lesa þá
opinbera ég hér með ást mína á ykkur í 7. bekk. Ég man enn
heimasímanna ykkar.
Í tilefni dagsins væri ég til í að taka einn 12
ára pakka á þetta. Panta margaritu pizzu og appelsínu svala í gömlu
umbúðunum, horfa svo á Menace to society sem er STRANGLEGA BÖNNUÐ
innan 18. Fara síðan út í fjöru að stelast í sígó þar sem engir
fullorðnir sjá og vaka síðan alla nóttina og gera símaöt. Þetta er
lífið!!
Bara ef lífið væri jafn einfalt og -----
ostur!!
»
08.03.2007 01:37:08 / Ingunn
Djammið er dautt. Kaffibarinn
er látinn og fólkið þar inni er orðið að uppstoppuðum húsgögnum
og samræðurnar samkvæmt því. Rosalega flott áklæði sem þú ert í.
Alveg nákvæmlega eins og þú varst í síðustu helgi. Ég hef hugsað
mikið um síðustu daga hvort ég eigi að endurvekja bloggið mitt.
Mikið verið að pæla í hvað ég eigi að segja. Nenni ekki lengur
að segja fyllerýissögur því það er eins og að vera fastur á bls.
7 í 101 Reykjavík í 10 ár. Tel mig gjörsamlega yfir það hafinn.
En kryddaðar fyllerýissögur eru sameiningartákn þjóðarinnar. Það
er erfitt að lýta framhjá því. Hinn eini sanni íslenski
kúltúr.
Nenni heldur ekki að ræða þjóðmálin. Læt
fjölmiðla og athyglissjúkt þroskaheft háskólalið um það sem hefur
það að markmiði að gera sig að fíflum á fyrirlestrum í háskólanum.
Umræðan um þjóðmálin undarfarnar vikur hefur einkennst af
baugsmálinu, klámráðstefnu og Byrgis- og Breiðuvíkurmáli sem allir
heilvita menn eru komnir með upp í kok af. Baugsmálið er dýrasti
brandari Íslandssögunnar. Byrgis- og Breiðuvíkurmálið, einu mestu
skandalarnir í langan tíma og svo til að bæta gráu ofan á svart var
áhugamönnum um klám úthýst af hálfu íslenskra ráðamanna til þess að
bæta fyrir meintan skaða í kynferðismálum. Skál og gubb!!!
Langar mest að skrifa um vinnuna mína en það er
víst bannað. Goddamn þaðan koma einu alvöru sögurnar. Má ekki einu
sinni breyta nöfnunum. Sjálfsöryggi mitt þessa dagana byggist á
hrósum frá andlegu veiku fólki. Ég er enn í skýjunum með
nafngiftina Ungfrú Kleppur sem einn vistmaðurinn var svo sætur að
gefa mér.
Mér gengur illa að affullorðnast. Þurfti meira
að segja að hringja í orkuveituna að láta lesa af rafmagnsmælum
(what!!) af því nú telst ég ábyrgur íbúðareigandi. Ég og Snæ ætlum
að senda formlega kvörtun til yfirvalda að vitum neitum með öllu að
borga sorpgjald upp á tugi þúsunda á ári. Getum bara brennt ruslið
okkar sjálfar.
Jæja hætt þessu endemis rugli. Get ekki sofið.
Það eina í stöðunni er að blogga og reykja 17. sígarettuna í röð.
Ætla að hætta áður en ég byrja að tala um ástina eða einhvern
viðlíka viðbjóð.
Góða nótt
Svefngengillinn
»
01.03.2007 20:00:02 / Ingunn
Bloggið er ekki dautt. Ég er
ekki dáinn nema þó síður sé. Hef komist að því að afkastamiklir
bloggarar eru eyrðulausar sálir í leit að lífsfyllingu. Ég hef
verið svo upptekinn að því fullorðnast síðastliðna 9 mánuði að
ég hef hvorki haft tíma til að blogga né kúka. Er nú orðinn svo
uppfull að skít að losunin mun að lokum sprengja af sé
blog.central.is. Að verða fullorðinn felst í því að þroskast,
gáfast, nískast, skynsamast og (leiðinlegast). Það felur í sér
að taka penna í hönd og skrifa undir pappíra á akademískri
arabísku (fasteignamál) og kaupa þak yfir höfuðið og fjármagna
það með erlendum gjaldmiðli. Yes honeys upphafsmenn þessara síðu
hafa nú gerst íbúðareigendur í Norðurmýrinni, betur þekkt sem
"mýrin" sem getið hefur af sér afbragðsgóða rithöfunda í gegnum
tíðina. Ekki höfum við þó lagst svo hátt að flytja út af hótel
mömmu enda hagstætt með eindæmum. Við höfum gerst svo slæmar að
vera okurleigusalar sem níðumst á bláfátækum almúganum og
leigjum út íbúðina á svífandi hárri upphæð svona rétt til að
standast undir greiðslum.
Að fullorðnast já. Hef aðeins farið á eitt
ælufyllírý frá síðustu færslu. Það var gaman. Sérstaklega í
leigubílnum þegar það ætlaði strákur að fara í sleik við mig og ég
ældi úr um gluggan. Svo er ég líka komin í vinnu. Á Kleppi. Klæðir
mig einstaklega vel. Reyndar skemmtilegasta vinna sem ég hef verið
í enda geðsjúklingar með eindæmum fyndnir og skemmtilegir. Enda
hafa flestir snillingar verið geðveikir. Normal er svo litlaust og
fyrirsjáanlegt. Ég varð fyrir þó nokkrum vonbrigðum þegar ég komst
að því að ég er bara normal. Ég er haldinn sterkri siðferðiskennd
og verð fljótt hneiksluð og finnst margt asnalegt. Hinn týpíski
íslenski smáborgari. Það var einu sinni strákur sem sagði við mig
að ég væri mesti Íslendingur sem hann hefði kynnst. Ég spurði hvað
hann ætti við og hann sagðist halda að það lægi í genunum. Talandi
um genin. Var fyrir austan um daginn í sveit Þórbergs Þórðarsonar,
Suðursveit. Fylltist einstöku þjóðarstolti að vera umkringd
þvílíkri náttúrufegurð og sveitaró. Að gefa rollum er t.d. góð
skemmtun. Íslenska sauðkindin er ekki svo galinn. Tekur alltaf
fagnandi hendi hápunkti dagsins. Að fá illalyktandi súrhey. Þetta
kallar maður nægjusemi.
Er að reyna vinna í því að affullorðnast fyrir
sumarið. Það er svo gaman að vera krakki. Allt sem má ekki verður
spennandi. Peningar skipta enga máli því börn eiga ekki peninga.
Fegurðin felst í einföldum hlutum eins og að kaupa bland í poka.
Allt hefur tilfinningar og allt er lifandi. Ég hugsaði t.d. þegar
ég var krakki hvort gangstéttin fyndi ekki til þegar ég labbaði á
henni og hvað ég vorkenndi brúnum lit því hann væri svo ljótur.
Barnæskan er eitt stórt sýrutripp....!!!
Myspace er ecorunk sem eyðilagði bloggið.
Myspace er draumasíða skemmtilega fólksins sem telur hamingju
fólgna í því hvað það fær mörg friends request á dag. Það tekur því
fagnandi þegar að Fabio frá Diego langar að gerast vinur þeirra því
vinur hans vinnur hjá 20th century fox. Jæja ég ætla að hætta
þessum blótsyrðum kann samt bara best við mig þegar ég er svona
gagnrýninn...
.....þangað til næst
Return of the fokking fríking
fabúlús....vúhú
»
18.07.2006 18:52:29 / Ingunn
Þá er komið að því. Ættarmót
Skálfellinga í Þakgili næstu helgi. Fyrir þá sem ekki vita er ég
komin heim við dræmar undirtektir af minni hálfu. Ég kem einnig
undan Skálafellsleggnum í aðra ættina sem er í sveitinni þar sem
stórskáldið og furðufuglinn Þórbergur Þórðarson sleit
barnskónum. Ættarmótið verður forvitnilegt. Hópurinn skiprist
einkum í tvennt, virkir eða óvirkir alkahólistar, faglærðir eða
ófaglærðir. Ég álít sjálfa mig vera í virka, faglærða hópnum en
þessi tvö hugtök fara einkar vel saman.
Er búin að vera viku á klakanum og gott ef ég
hef ekki endurheimt eitthvað af mínum gullna, óviðjafnanlega
sjarma. Kíkti á lífið síðustu helgi og var ekki lengi að sjúgja tvö
stykki frímerki á rassinn á mér. Umbeðið og óumbeðið. Bæði þó
stimpluð. Áður en ég vissi af var ég líka komin í hávaðarifrildi
við eitthvað í líkingu við karlmann sem reyndi að telja mér trú um
að ég hefði verið svertingi í fyrralífi. Hann hafði nú ekki efni á
því, í yfirvigt (réttdræpur), skáeygður (rangeygður) sagði honum að
vera ekkert að abbast upp á konur eins og mig, hann væri sjálfur
útlítandi eins og hvítur ættleiddur Grænlendingur og að hann skildi
ekki halda að þessi tacky spænska hans myndi fleyta honum eitthvað
áfram. Svo týndi ég debetkortinu mínu. Og símanum mínum. Bara
basic.
Er komin á byrjunarreit. Er enn og aftur á leið
í Háskóla Íslands. Þá stofnun sem ég hef hvað mest bölvað í sand og
ösku í gegnum tíðina. Er ekki enn búin að taka upp úr töskunum.
Ætla ekki að gera það. Tekur því varla áður en ég fæ næstu flugu í
höfuðið og flý land. Er búin að horfa þegjandi og hljóðalaust á
hina íllu samansettu dagskrá Björgvin Halldórssonar á Bíórásinni.
Bjöggi farðu nú og taktu þig saman í andlitinu....þetta gengur ekki
lengur. Það er búið að sýna The truth about cats and dogs 7 sinnum
í þessari viku.....
Er búin að bora svo mikið í nefið á mér að það
er komið gat á hausinn, féll líka á grænmetisættunni og er búin að
borða hakk og spagettí þrisvar......bíð bara eftir að verða
handtekinn fyrir stóra sígarettufíkniefnamálið og að videoleigunni
minni verður lokað.... Verð að reyna sýna sjálfskaparviðleitni hvað
sem það þýðir?
Good times, bad times...
»
07.07.2006 10:36:28 / Ingunn
Að gefnu tilefni hef ég ákveðið að draga upp
mynd af atburðaríku ári mínu og bera það saman við hugmyndir
stjörnuspekinga um ár fisksins 2006.
-
Ferðalög: Fagnaði nýju ári á undurfagurri eyju undan ströndum Taílands. Good times. Hélt þaðan ásamt Snædísi í óbyggðir Fillippseyja. Millilending í Taipei. Millilending í -18
gráður i stuttbuxum i Alaska. New York. Gamla góða Ísland. London.
Búsett í Búlgaríu í tvo mánuði. Istanbúl. Í bígerð að flytja til
Kaupmannahafnar næsta vetur.
-
Störf sem ég hef gengt á árinu:
Sundlaugarvörður, farastjóri, námsmaður.
-
Námsárangur: Miðað við aldur og fyrri störf
mjög góður.
-
Ástarmál: Tíðindalaus, í
frostmarki.
-
Bónorð: 2 á Grand Bazar í Istanbúl.
-
Hugsanir um barneignir: 2 þegar börn grenja 0.
Að vel athuguðu máli 0 allt of tímafrek og dýr í
rekstri.
-
Hugsanir um að vera virkur þátttakandi í AA-samtökunum: 136
-
AA fundir: 1
-
Reyklausir dagar á árinu: 1 (var í mjög löngu
reyklausu flugi)
Búlgaría siðastliðinn
sólarhringur
-
Áunnin moskítobit: 52
-
Kaldar sturtur: 15
-
Ferðir út í Balla supermarkað: 6 (af þvi hann
er loftkældur og þar er spiluð góð tónlist
-
Þyngd: Ætla aldrei aftur að stíga á vigt þar
sem tölur eru afstæðar.
-
Meðalkaloríufjöldi á dag í Búlgaríu:
14.000
-
Áælanir um að ná aftur gömlu holdarfari: 46
(þar af munu 46 mistakast af því ég er því miður mannleg)
-
Mínútum eytt í að tala illa um hormónaglaða
táninga og fatatísku sem gengin er af göflunum: 250
-
Hugsanir um hvort Tanyo vinur okkar sé í hinu
liðinu: 4
-
Fjöldi sígauna að borða upp úr ruslatunnum:
3
-
Dýrahljóð: Óteljandi. Þó missti enginn hundur
lífið í bakgarðinum í nótt.
-
Áætlanir um að borga niður yfirdráttinn: Farnar í vaskinn
Þar hafiði það. Ætli einhver talnaglöggur og
rammskyggn maður hafi getað séð þetta fyrir. Það vantar bara
funheitt ástarævintýri og sýrutripp á Woodstock til ad kóróna ævisöguna. Ég mun ekki gefa út ævisögu ef ég verð piparjúnka. Hver
nennir að lesa bókina "Einsemd í 100 ár - konan sem aldrei gekk út".
Máluðum bæinn eldrauðan í fyrradag. Fórum á
hormónafyllerií með fermingarbörnum með spangir. Lilja endaði í karoke að syngja "Eternal Flame" meðan ég greip hljóðnemann og sagði öllu breska yfirstéttaliðinu sem var tarna inni að SHUT DA FUCK UP!! Í sömu andrá hvíldu öll augu staðarins á mér og ég var ekki
minna hissa á hegðun Bakkusar. Að lokum átti ég stefnumót við Balla
supermarkað sem er að skora feitt þessa dagana.
Laters huns og love u long time....
P.s. Endilega ef einhver gæti spáð fyrir um
siðari hluta árs hjá mér tá væri gott að fá yfirlit svo ég geti
gert ráðstafanir.
»
05.07.2006 11:04:09 / Ingunn
Nú er timi til kominn í
frekari aðgerðir vegna útlitsmála. Stóraðgerðir. Hamfarir. Ég
er ljótleikinn uppmálaður. Ég fór næstum því að gráta þegar ég leit í spegil og sagði við sjálfan mig 40 daginn í röð
"Ég var einu sinni sæt". Einhverjir mongólítar hafa vist sagt
að útlitið sé ekki allt en það er bara ekki rétt. Án útlitsins líður manni eins og einstæðri móður að vestan í yfirvigt að bíða eftir fatastyrk frá féló.
Annars er flóðið gengið yfir og eftir sátum við í rafmagns- og
vatnsleysi. Var búin að gleyma hvað það er mikil stemming þegar það er
rafmagnslaust. Vorum öll með kerti að reyna að hitta á rétt herbergi á GOD KNOWS ljótasta hótelinu í Búlgaríu sem þó virtist vera það eina sem var
vatnshelt. Litlu mátti muna að ég brenndi ofan af okkur þakskrattann á þessum illa byggða kofa þegar ég sá rándýru Clarins sólarvörnina mina ií ljósum logum inn á herberginu mínu. Við vorum að færa
farþega á milli hótela til kl. 2 um nóttina.
Einn Búlgarinn var rekinn á staðnum. Ljóta helvítið sem var
geðveikari en andskotinn var búin að reyna svo mikið við litla
dúllustrákinn hann Martin frá Svíþjóð að litla greyið þorði varla út
fyrir hússins dyr og hringdi sig inn veikan í vinnuna þrjá daga í röð. Þá bauðst helvítið til að redda honum eina Búlgarska með öllu. Hann hefði völd til þess en
sú stelpa er með einum af skandinavísku farastjórunum. Allt fór í háaloft, formleg kvörtun til yfirvalda og búmm svínið var
rekið.
Í gær gerðum ég og Lilja heiðarlega tilraun til að versla, það er
hægara sagt en gert hér á slóðum en náðum okkur þó í helvíti fínar
buxur. Hormónalyktin er alveg yfirgengileg á þessum stað, mér líður
eins og ég sé amma mín alla daga því svæðið er yfirfullt af
fermingarbörnum með teina frá Skandinavíu. Þeim fylgir fyrrnefnd
hormónalykt og hljóðmengun sem þau kalla tónlist og fyrir utan það
láta þau mér líða eins og ég sé gömul kerling með appelsínuhúð.
Dauði og djöfull!!
Hlakka til að sjá ykkur sólbrennd á ermalausum bol á
Austurvelli......
Nú skal sko taka til við og tvista...
»
02.07.2006 18:26:42 / Ingunn
Fariða í heitasta déskotans
fokking helvíti. Neyðarástandi hefur verið lýst yfir hér á
Sunny/Rainy Beach. Það var líkt og þriðja heimsstyrjöldin væri
að hefjast hér í nótt eða að hálfvitarnir í Bandaríska hernum
hefðu villst af braut frá Írak. Þrumuveður með ofsafengnum
sprengingum og non-stop rigningu í 10 tíma. Þá erum við að tala
um eins og hellt væri úr fötu í orðsins fyllstu merkingu.
Afraksturinn hefur verið að skila sér í miklum flóðum sem illa
byggðu hótelin hérna þola engan veginn. Dagurinn byrjaði ágætlega
hjá mér ég fór út... nú það er ekkert rigning úti... kveikti
mér í sígó og ætlaði að bíða eftir að mestu látunum myndi
linna... en missti alla vonina þegar ég sá að göturnar höfðu
breyst í stöðuvötn á svipstundu. Ég horfði vongóð á búlgarskan
mann sem stóð útundan mér og spurði hvort þetta gengi ekki yfir
á svona 10 mínútum... hann hló bara og sagði að svona yrði þetta
næstu klukkutímana. Ég og glaumgosinn áttum að vera saman á
skrifstofunni á Mercury og skónum var bara kippt af sér og
ákveðið var að SYNDA í vinnuna svona til tilbreytingar. Þegar
sundinu var aflokið sátum við inn á skrifstofu með heitt kakó í
hönd og hann sýndi mér spilagaldra eins og þegar ég var lítil.
Ég fór og aflaði mér upplýsingar um að þetta væru verstu
rigningar sem sést hefðu á þessum slóðum í tvö ár. Þeir ferðamenn sem
hættu sér út í slagvirðið komu inn á skrifstofu og spurðu hvað í
ósköpunum þeir gætu gert sér til skemmtunar. Við sögðum að það væri aðeins tvennt í
stöðunni. Annað hvort að horfa á klámmynd upp á
hótelherbergi eða leigja sér bát og láta sig berast með
straumnum og sjá hvar þeir myndu lenda.
Gamanið var ekki á enda. Ég átti að vera með skoðunarferð sem
þeir týmdu engan vegin að aflýsa. Vegna dræmra þátttöku
Íslendinga var hún Lilja send í staðinn fyrir mig vegna þess að hún
talar dönsku. Eitthvað var henni gramt í geði því ég fékk fljótlega
skilaboð frá henni sem í stóð....Dreptu mig núna!! Annars hafa
flest okkar skilaboð síðustu daga verið á þessa leið....Er að drepa
mig! Bið að heilsa!! Verð dauð fyrir kvöldmat! Blessuð sé minning
mín!! Eða Dauði og Djöfull!! Gleðitöflur óskast!!
Hún
Lilja lenti í transferi dauðans var þrjá tíma á leiðinni því
göturnar voru svo yfirflæddar að ryðja þurfti rúm í gegnum aðrar
ótroðnar slóðir. Nokkrum vélum seinkaði um allt að sex tíma. Sumir
þurftu að vaða með farangurinn sinn í gengnum allt að eins metra
háar vatnspolla.
Eftirmiðdagur á skrifstofunni. Dauði og djöfull!! 40 manns biðu
fyrir utan skrifstofuna þegar við mættum og sífellt fleiri bættust
í hópinn. Rafnmagnsleysi. Vatnsleysi á nánast öllu svæðinu...Dring
dring ég kemst ekki í sturtu það er ekkert vatn.....drullaðu þér
bara út á götu og baðaðu þig í flóðinu!! Allar neðstu hæðirnar á
hótelunum flæðandi þannig að flytja þurfti farþega á önnur
hótel auk þess voru flest þök sem láku þannig að einnig þurfti að
flytja fólk frá efstu hæðunum.
MARTRÖÐ-ÖSKUR-SJÁLFSMORÐ!!
Hérna
kemur örlítið dæmi frá neyðarástandinu, þetta var á forsíðunni á
stærsta dagblaðinu í Noregi!
Ég
kveð ykkur með þessum orðum: rignumst burt og ég lét stela af mér
myndavélinni minni á fimmtudaginn. Vitlisingurinn
ég!!
Mér
finnst rigningin góð..
Regner
bort på ferie i Bulgaria
«Sunny Beach» ikke så sunny
(VG Nett) Folk vasser rundt i gatene med vann til
knærne og alt flyter, forteller norske turister i
Bulgaria.
- En del
hoteller har fått vann i resepsjonsområdet og har derfor måttet
legge ut planker og lignende for at gjestene skal kunne komme seg
tørrskodd opp på rommet, forteller administrerende direktør i
Apollo, Leo Berbu til VG Nett.
- Vasser i gatene
Tom fra Oslo forteller at folk vasser rundt barbeint i gatene med
vann opp til knærne.
- På hotellet tvers overfor oss flyter alt. Hele førsteetasjen med
resepsjon og restaurant er full av vann, forteller han.
De ansatte på hotellene er nå i ferd med å rydde opp. En del
feriegjester har måttet bytte hotell på grunn av uværet, men det
skal ifølge Apollo ikke ha vært problemer på flyplassen.
- Vi skulle tatt i bruk et nyåpnet hotell, men på grunn av
værproblemene har vi valg å utsette åpningen. Gjestene har fått et
alternativt tilbud, forteller Apollo-sjefen.
Uten strøm
Under det kraftige regnværet i natt forsvant både strømmen og
mobildekningen.
- Det var helt mørkt. På hotellet hadde de ikke engang nødlys, så
det var mange som gikk på trynet. Alle restaurantene er stengt, så
det er dårlig med mat å få kjøpt, forteller Tom.
Dermed ble køen inn til dagligvarebutikken der det var mulig å få
kjøpt seg en matbit opp mot 40 meter lang, forteller
Oslo-mannen.
Det er ikke meldt om at noen er blitt skadet som følge av det
kraftige uværet.
- Folk forholder seg rolig og smiler og ler. Vi har spilt kort og
prøvd å få tiden til å gå mens det har stått på som verst,
forteller Tom.
Anskotinn get ekki sett inn myndir kikidi a www.vg.no
»
27.06.2006 07:09:00 / Ingunn
Erum
bunar ad segja upp med pompi og prakt. Bunar ad gera allt
vitlaust. I gaerdag gengu inn trir stoltir Islenskir kvenmenn
med uppsagnarbref i hondunum a donsku, rett fyrir skatafundinn
sem er haldinn einu sinni i viku og stendur yfir i 4 tima
notabene a saensku. Vid saum spretta fram svita a ennum og gott
ef vid fundum ekki orlitla lykt lika og bremsuforin i
naerbuxunum nadu til Islands. Afram krissmenn krossmenn og afram
gengum vid inn i fundarsal tar sem okkar bidu 30 solbrennd og
furdulostinn andlit. Tveir yfirmanna voru inn i salnum og vid
saum ta fa sms og teir hurfu. Tveir yfirmannanna litu ekki i
augun a okkur tegar teir komu til baka og vid bidum og bidum
sama gamla skatatvaelan, hversu mikid vid vaerum buinn ad graeda
a folki sem vaeri buid ad borga med visa og hversu mikid vid
vaerum buin ad graeda ad setja folk a ogedsleg hotel. En bidum
nu vid nu eiga oll ogedslegu hotelin eftir ad koma
inn......what....tetta var sett a tilkynningu upp a vegg og vid
tokum ljosrit af tessu. En aldrei kemur tilkynning um uppsogn
okkar.
Eftir langa trja tima
var eg byrjud ad lata neydarsimann hringja var fundinum slitid. Ta
erum eg og Lilja bednar um ad koma og tala vid tau. Vid tjadum teim
ad ekkert yrdi ur neinum malamidlunum nema ad vid yrdum allar trjar
til stadar, en Arna atti fri og fekk ser bjor. Ef nanar ut i tad
faeri ta vaeri engar samningavidraedur til stadar tvi ad vid vildum
ekki starfa i tagu tessarar tridju heims verksmidju sem baeri
nafnid sweatshop i annarri merkingu. Arna fekk sms ad koma a fund
tegar i stad. A fundinum tilkynntum vid ad her med segdum vid upp
vegna ovidunandi vinnuadstaedna, tetta vaeri mannrettindabrot og
traelahald a haesta maelikvarda sem tilheyrdi 19. old. Eg skrifadi
ad gamni timana mina sidustu vikuna, teir voru 106 + standby a
neydarsima alla vikuna sem er bara bogg. Fyrir utan tad getum vid
ekki sofid vegna oasaettalegs hita 35+ enginn loftkaeling. Auk tess
er tetta svo mikid floabaeli ad eg er med svo slaem utbrot a
loppunum ad eg for til laeknis, fekk sprautu, krem og pillur.
Andlitid a laekninum datt af honum tegar eg sagdi honum hvar eg
byggji. Tetta er greinilega tekktur podduparadis.
Eftir ad vid vorum
bunar ad kuka tetta fyrirtaeki i kaf og segja teim ad loglegur
vinnutimi a Islandi vaeru 37 timar a viku og lagmarkstaxti fyrir
neydarsima i eina viku vaeru 40.000 kr + 4 tima i laun ofan a hvert
utkall. Yfirmadurinn skildi astaedu okkar fyrir uppsogn ad hluta
til en lofadi samt ad tetta yrdi betra. Vid heldum nu ekki nu fyrst
vaeru teir ad taka inn fyrstu alvoru ogedslegu hotelin eins og tau
ordudu tad svo pent a blad sem var hengt upp a toflu a
skrifstofunni.
Eftir ad vid vorum
bunar ad segja hvad okkur lag a hjarta gengum vid med bros a vor
inn a skrifstofu og tilkynntum samstarfsfolki okkar ad starfi okkar
hja tessum traelabudum vaeri formlega lokid og hedan i fra ynnum
vid okkar uppsagnarfrest sem vaeri ein vika. Vid uppskarum mikil
fagnarlaeti, tad voru allir bara med high five og respect a hondum
ser. Tveir Danir fylgdu i kjolfarid og sogdu upp. Vid brutum
semsagt isinn i traelabudunum og sogdum hingad og ekki lengra tad
er ekki haegt ad koma svona fram vid manneskjur.
Ta var eftir
fundurinn vid jolasveininn hann Tomas. Hann byrjadi a rolegu
notunum, hann helt nu ad okkur vaeri ekki alvara med tessu en fyrr
en vardi var allt komid i haaloft, Tomas farinn ad frodufella og
oritanlegt ordbragd latid flakka. Ornu var tilkynnt ad hun vaeri
med 4 vikur i uppsagnarfrest. Hun sagdi ad hun myndi aldrei vinna
herna 4 vikur til vidbotar. Vid gengum ad fundi an tess ad takast i
hendur eda kvedjast. Stuttu sidar sast ofangreindur madur vera ad
oskra i simann, vid syndum honum ljosrit af upplysingunum sem hanga
upp a vegg og honum bra ekkert litid. Hann skeit a sig tegar ad
mamma hennnar Ornu sem var med okkur tilkynnti honum ad tetta vaeru
ololegir samningar. Ekki hafdi mannfjandinn meiri samvisku en tad
ad hann aetlar ad lata okkur borga flugid ut fram og til baka. Vid
svorudum honum ad vid faerum bara med malid lengra og tad voru
okkar lokaord. Punktur.
Eftir tad vorum vid a
heilsugaeslustod baedi ad lita a min ogedslegu utbrot ut um allan
likama, fa vottord fyrir teim sem flokkast undir ovidunandi
vinnuadstaedur. Arna aetladi ad fa laeknisvottord en adur en vid
vissum af ta voru yfirmenn okkar bunir ad hringja og tilkynntu
henni ad hun faeri heim a morgunn. Einir sem voru ordnir hraeddir
um ad hun faeri i skadabotamal ef teir letu hana vinna veika. En
vid eigum sem se ad borga utforina og heimforina og teir vilja fa
okkur ur landi sama dag og uppsagnarfresturinn rennur ut. Eg sagdi
teim ad ef eg vaeri ad borga mitt flug ta raedi eg hvert og hvenaer
eg flygji og tad gaeti enginn leitt mig upp i flugvel. Auk tess
myndi eg ekki fljuga med tessu skitakompanii tegar tad er helmingi
odyrara alls stadar annars stadar. Ja tad ma med sanni segja ad
timinn herna i Bulgariu hafi verid laerdomsrikur. Fyrsta
uppsagnarbrefid i hofn og gott ef vid greiddum ekki vonandi leid
fyrir betri vinnuadstodu fyrir tessa krakka i
framtidinni.
Afram
Island!!
»
25.06.2006 06:00:11 / Ingunn
Það er
komin sumar, hiti og sól í Búlgaríu. Litlar 35 gráður.
Herbergin á Hótel Crystal (eða Hótel Ógeð) eru án loftkælingar, stútfull af flóm og moskítóflugum
sem virdast hafa gert sig heimkomna á herberginu mínu sem ber ég kýs að kalla gasklefa Hitlers vegna áðurnefnds hitagufubaðs. Eg vaknadi
upp vid 17 byssuskot i nott. A tvi ma draga ta aaetlun ad 17
hundar hafi misst lifid i bakgardinum minum i nott og er tar ad
finna vaentanlega nuna fjoldagrafir. Tetta er ekki fyrsta nottin
sem eg vakna upp vid byssuskot og ekki su sidari. I tessu
verkamannahverfi Sigauna er mikid af villihundum sem eru
rettdraepir. Hinum megin vid husid er karokibar og hefur eini
VIP kunninn eitthvad adeins rispast tvi hann syngur I¨m to sexy
for my love eins og hann eigi lifid ad leysa.
Og hann
er ekki sexy. Sjotugur med skalla og repeat
syndromid.
Vid erum bunar ad fa
nog af omennsku vinnufyrirkomulagi i tessum traelabudum. Bunar ad
vinna algjorlega af okkur rassgatid. Morg okkur eru farinn ad tala
um hvernig vid getum drepid okkur. Tad reykja allir 3 pakka a dag.
Fljotari urlausna er karfist tegar i stad. Eins og fyrr sagdi erum
vid a hjolum eda labbandi....tannig ad madur er annad hvort eins og
Pee Wee Herman eda sveitt svin alla daga. Og vid erum med 30 hotel
a yfir 30 km svaedi. Sidustu vikur hofum vid unnid ad
medaltali 18 klukktima a dag. Okkur er eiginlega nog bodid og vitum
eiginlega ekki hvort vid eigum ad hlaegja eda grenja....
Spurning
dagsins: Er tetta folki bjodandi.....eg er svo svo
treytt.....
»
Síður: 1 2 3 ... 8
|
Dagsetning
29. janúar 2012
|